RAHAT UYU
Dost meclisindeyim ; Cuma’yı içiyoruz.
Çınlar mı kulakların bilmem ama,
Senden bahsediyoruz.
En amiyane tabiriyle,
Kaderine küfrediyorduk ki,
Çok kafam attı ne bileyim.
Sen tabi rahat uyu.
Sen kendini şiirle eylerdin.
Bak büyüdüm şiir yazıyorum.
Ama iyi ama kötü.
Denk gelemedik Ay Çiçeği.
Okusan sen de çok severdin.
Sağlık olsun.
Ben bu ara biraz ‘‘çok yalnızım ulan ben’’.
Anlatabildim mi?
Sen tabi rahat uyu.
Böyle böyle yiyecek başımı benim de dünya.
Bunlar teferruattır. Mühimmat değil.
Az daha sonsuz oluyordum,
Salla dedim bu gemi lafla yürüyecek değil
Sonsuz olacaktık Ay Çiçeği..
Biz sonsuz olamadık;
ama ben bir keresinde güzel bir rüya görmüştüm.
Yetti diyemem; yetmedi.
Bir keresinde bana, ölümüne bir sevgi beslemiştin.
Bitti diyemezsin; bitmedi.
Bilmem anlatabiliyor muyum?
Sen tabi rahat uyu.
Her gidişin bir dönüşü vardır demiş.
Palavracı şerefsizin teki.
Hoş; Olaydı,
Döner geriye, yine severdin beni.
Ben her şeyden çok seveceğim.
Gidersem de sırf sana geri dönmek için gideceğim.
Benim En Güzel Canım.
Gittiğin yerde buradan çok sevil!
Her gidişin bir dönüşü olmak zorunda değil!
Gittiğin yerde de değerin buradan iyi bilinsin,
Oraları bilemem ama sen buralara fazla iyisin!
Dost meclisindeyim Ayçiçeği!
Cuma’yı içiyoruz!
SEN ÇOK RAHAT UYU!
..güzel olmaktan ziyade sevimli olmayı tercih ederim.
Iced Iranian tea and tortillas folded into ramekins with an egg baked inside, topped with paprika and salt and pepper. It felt weird to use the oven just for a weekday breakfast, but it turned out way better than I thought it would as we broke off the crispy top protruding bits of tortilla to dip into the runny egg yolks.
Button Theme
